O pozytywnym wpływie aktywności fizycznej powiedziano już niejedno. Wpływa nie tylko na poprawę kordynacji ruchowej, lecz także na ogólny stan zdrowia. Zalecana jest przy różnego rodzaju chorobach jako jeden z elementów terapii. Wskazana jest ona między innymi przy leczeniu nadciśnienia.

Wśród osób z nadciśnieniem panują dwa odmienne zdania dotyczące aktywnego trybu życia. Jedni uważają, że nie powinno się ćwiczyć, gdyż ćwiczenie zbytnio podnosi ciśnienie krwi, a drudzy natomiast sądzą, że każda aktywność fizyczna jest dobra. Zarówno jedni jak i drudzy nie do końca mają rację. Owszem, podczas uprawiania sportu serce szybciej pompuje krew, która transportowana jest do wszystkich komórek organizmu. W ten sposób organizm zostaje lepiej dotleniony. Pobudzone do pracy zostają wszystkie organy. Sprzyja to też zachowaniu młodego wyglądu, gdyż dotlenienie komórek skóry powoduje wzrost produkcji kolagenu i elastyny odpowiedzialnych za gładkość skóry i jej elastyczność. Sport powoduje również lepszą pracę układu oddechowego i krążeniowego. Zatem jest więcej jej zalet, niż wad. Mylą się również osoby, które twierdzą, że można uprawiać każdą dyscyplinę sportu. Jeżeli nasz zdrowie jest słabsze, powinniśmy znacznie bardziej uważać na siebie. W przypadku nadciśnienia wysiłek fizyczny nie powinien być większy niż 40-60% maksymalnego progu wysiłkowego. Nie zaleca się zatem podejmowania się sportów ekstremalnych, jak na przykład skoki spadochronowe, nurkowanie czy wspinaczka górska.

Zanim zaczniemy aktywny tryb życia powinniśmy nasz wybór skonsultować z lekarzem. Powie on nam, na co szczególnie powinniśmy zwracać uwagę przy wyborze treningów. Zmagając się z nadciśnieniem dobrze jest trenować pod okiem trenera personalnego. Będzie on wiedział jakie ćwiczenia będą dla nas odpowiednie, a jakich powinniśmy unikać. Niewskazany jest trening wymagający od nas dużego nakładu sił. Dlatego też osobom z nadciśnienie odradza się podnoszenie ciężarów. Nie chodzi o małe sztangi, lecz o naprawdę duże obciążenia, które stosuje się dopiero po latach treningów.

Dopuszczalne są natomiast ćwiczenia aerobowe, takie jak pływanie, jazda na rowerze, bieganie. Musimy jednak pamiętać, by także w ich przypadku podchodzić do nich jako do dyscyplin rekreacyjnych, a nie wyczynowych. W przypadku biegania zaleca się zacząć najpierw od spacerów i stopniowego przechodzenia do szybkiego marszu, truchtu aż do biegania. Ważne też, aby nie zaczynać treningu jeżeli nasze ciśnienie wynosi więcej niż 200 mmHg oraz gdy odczuwamy ból głowy. Warto jest znać poziom swoje ciśnienia spoczynkowego i wysiłkowego, gdyż wtedy łatwo możemy określić granicę naszych możliwości.

Zanim zaczniemy być aktywni należy swoją przypadłość mieć pod kontrolą. Jeżeli dopiero zaczynamy przyjmować leki, których zadaniem jest wyrównanie ciśnienia w naszej krwi, to lepiej abyśmy plany treningowe odroczyli do momentu, w którym środki farmakologiczne zaczną pozytywnie wpływać na nasze ciśnienie.

Trener personalny, do którego uczęszczamy na treningi, powinien wiedzieć o naszej chorobie. Chociażby dlatego, że trening u osób z nadciśnieniem powinien odbywać się od 5 do 6 razy w tygodniu i trwać co najmniej 30 minut. W ten sposób trener układa plan treningowy dopasowany do nas. Rozłożenie ćwiczeń jest zupełnie inne niż u osób, które nie mają problemu z nadciśnieniem.

Tak jak u każdego ważne są rozgrzewka i rozciąganie. Nie tylko pozwalają uniknąć kontuzji, lecz także wprowadzają nasz organizm stopniowo do wysiłku i powoli nas uspokajają. Warto więc znać kilka ćwiczeń oddechowych, które pozwolą nam się zrelaksować po treningu. Regeneracja jest bardzo ważna, jednak nie powinna ona przerodzić się w całkowicie siedzący tryb życia, gdyż wtedy doprowadzimy do osłabienia mięśni i całego organizmu, co przełoży się na gorszą kondycję, a nawet utrudni wykonywanie codziennych czynności.

Nadciśnienie, jak każda inna choroba, wymaga ostrożności i stałej opieki lekarskiej. Będąc pod opieką lekarza i trenera będziemy mogli spokojnie odbywać regularne treningi.